شبکور شدیم از عدم تابش نورت

این خاک یتیم است بکش دست عبورت

امواج علیل و نفس باد عقیم است

ساحل به شک افتاده ز طوفان حضورت

در آینه ی خانه نظر کن که ببینی

تصویر همه هست به جز صاحب صورت

از روشنی آه تو داریم چراغی

ای فیض غمت، صیقل زنگار و کدورت

اغلب همه مردیم ولی محض تفاخر

اینجا همه هستند به جز وقت ظهورت

دوریم ز تو گر چه تو نزدیک به مایی

ای دوست، نشانی بده از خانه ی دورت

یا مهدی صاحب زمان ادرکنــــــــی

یعقوب ترین چشم جهان قسمت ما باد

چون یوسف گمگشته ی ما یوسف زهراست