من مرده ام

و این را فقط

من می دانم و تو

تو

که چای را تنها در استکان خودت می ریزی

خسته تر از آنم که بنشینم

به خیابان می روم

با دوستانم دست می دهم

انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است

"گروس عبدالملکیان"

زندگیتون سرشار از نور امید و شادکامی و شادمانی . . .

روز و روزگارتون خوش .  

تا سال آینده همتون رو بخدای مهربون میسپارم  . . .

سعی کن عاشق کسی بشی که اگه سرتو رو

شونه هاش  گذاشتیو خوابت برد سرتو

رو زمین نزاره !