**فریاد بی صدا**

هر آن کس که بداند و نخواهد که بداند بیدارش نکنید خفته بماند...

آینده، رفتن، ماندن ...

برای کنار هم گذاشتن واژه ها٬ دست قلمم بیش از آنچه فکر کنی خالی است… و

بیش از آنچه فکر کنی احساس می کنم به نوشتن مجبورم ! شاید این هم خاصیت ِ

داشتن این صفحه ی مجازی است ؛ میان جاده که می آمدم ، سرم پر از فکر بودفکرهایی

از آن دست که به هر نیمه ای که می رسیدماحساس می کردم بیش از این رخصت پیش

رفتن ندارمچیزهایی مثل ِِ:

 

                 آینـــــــــده

                                رفتــــــــن

                                            مانــــــــــدن

حالا اما اندیشه ای نیست برای به واژه آوردن.

 


[ پنج‌شنبه 27 مهر 1391 ] [ 22:56 ] [ ajihayatim ] [ ارسال نظر(7) ]