به بلندای غرورم سوگند و به حقیقت تند نفس های قلبم

و به دوتار از سه تار سینه ای سوزان

و به گلبوته های نیمه خشک یک صحرا ازنهایت نیاز

و به حاصل و تقدیر تمام اشک و احساس

و به سقوط سیبی سرخ از آن سوی مرزهای چشم

و به سکوتی بر خواسته از فریاد و خشم

و به عصمت تک قایقی در شط عشق

و به نگاهی ساده در تداوم یک لبخند که چقدر دلتنگ توام...